Edukacja poprzez sztukę

wydany w Dodatek specjalny – 2013-12
  DRUKUJ

Nietypową formą edukacji ekologicznej jest sztuka recyklingowa. Odpady powstające w każdym gospodarstwie domowym oraz niepotrzebne i zużyte przedmioty mogą stać się podstawą do stworzenia oryginalnych projektów.

Ten artykuł jest dostępny dla wszystkich.

 Przykładem mogą być prace wykonane z zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (ZSEE) w ramach ogólnopolskiego konkursu ART TECH DESIGN, organizowanego przez Fundację Aeris Futuro.

W konkursie wyodrębniono trzy kategorie: ART, TECH oraz DESIGN. Pierwsza była skierowana do artystów oraz osób posiadających wizję stworzenia projektu artystycznego, związanego z tematem ponownego wykorzystania oraz recyklingu ZSEE. W ramach kategorii TECH przyjmowane były prace projektantów i inżynierów, umożliwiające masowy odzysk oraz ponowne wykorzystanie ZSEE bądź też pozyskanych z nich surowców. Ostatnia kategoria – DESIGN – powstała z myślą o designerach, artystach oraz osobach posiadających koncepcję stworzenia projektu dotyczącego ponownego wykorzystania i recyklingu ZSEE. Warunkiem udziału w tej kategorii była możliwość zaprojektowania powtarzalnego produktu użytkowego. Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny wykorzystuje w swojej recyklingowej twórczości także Kaśka Barc.

Praktyczny stolik, pełniący jednocześnie funkcję schowka (wewnątrz posiada półeczkę), został wykonany z bębna zepsutej pralki. Do wykończeń użyto również odpadowego drewna –blat i nóżki sklejone z elementów.

Lampkę wykonano ręcznie przy wykorzystaniu polskiego telefonu wewnętrznego Telekom Elektrum RWT z 1981 r., model CB-740. Ramię słuchawki jest elastyczne, co pozwala na regulację nachylenia lampy. Okrągły włącznik przelotowy został zamontowany pod zaślepką tarczy numerycznej. Lampa zasilana jest prosto z sieci napięciem 230V.

Zegar powstał z lamp Nixie, które były stosowane jako wyświetlacze w urządzeniach pomiarowych i wojskowych od lat 60. do 80. ubiegłego wieku. Z czasem zostały one wyparte przez nowocześniejsze wyświetlacze ledowe i LCD. W całej konstrukcji zegara użyto jednego układu scalonego

Głównym elementem lampki jest aparat AMI 66 z lat 60. XX w., zamocowany na statywie fotograficznym dwusegmentowym. Głowica statywu, obracająca się w trzech płaszczyznach, pozwala na regulację nachylenia. Abażur wkręcany na oprawkę wykonano z 44 polskich ramek do slajdów z lat 80. XX w. – FOTON. W ramkach znajdują się zarówno slajdy kolorowe, jak i czarno-białe o różnej tematyce. Przewód posiada wyłączniki przelotowy. Lampa zasilana jest napięciem 230V, a więc prosto z sieci.

Ten artykuł jest dostępny dla wszystkich

Z prenumeratą cyfrową lub papierową uzyskasz
bezpłatny dostęp do wszystkich treści.

Sprawdź ofertę prenumeraty

Zaloguj się  |  Prenumerujesz? – otrzymaj dostęp

comments powered by Disqus